LAATSTE FOTO'S
Bekijk ze allemaal »

 
 
Fun2Cook kookworkshop 18 mei 2011
Le patron cuisinier: Leon Winthaegen
De kooksterren: Robert en dochter Naomi Cozijnsen (tevens gastheer en gastvrouw), Peter van Neer (Have a Byte), Jos Diederen (Score), Toos Hofstede (Gulpener), Jeroen Storm (Storm Advies), Remy Bordewin (Admirror) Sjef Frijns (Sjef Frijns Fotografie, vanavond vertegenwoordigd als fotograaf) en Nicolien Bout (Switch Communicatie, schrijfster van deze nieuwsbrief).

LIEFDESRELATIE
Wat is er nu mooier dan op een lenteachtige avond als deze een piepkuiken met peulvruchten, Charlotte aardappel en hollandaise saus te serveren? De genodigden hebben er in elk geval zin in. Sterker nog, Bjorn komt vanavond tot de ontdekking dat koken zijn tweede beroep zou kunnen zijn. Dus, mocht het met I-credible niks worden dan nog is er geen man overboord. Over overboord gesproken, de vis vanavond is in elk geval binnen boord gehaald. En dus kan het niet anders of ook deze kooksessie, met een filet van wilde forel op gebakken paksoi in zuringroom belooft een succes te worden. Robert heeft het naar zijn zin, gaat in zijn enthousiasme al op zoek naar weer een zak aardappels. De schrijfster, volledig van zijn eerdere taken op de hoogte fluit de gastheer vriendelijk doch beslist terug. “Hier jij Cozijnsen! Je denkt toch werkelijk niet dat je je na twee vorige sessies piepers jassen weer op Neerlands levenselixer kunt gaan storten?” De gastheer, vriendelijk doch dringend verzocht zijn pijlen op een ander onderdeel van het menu te richten, besluit in plaats daarvan een voorzichtige liefdesrelatie met de vis op te bouwen. In het rechter hoekje amuseren Toos en Jos zich met het tartaartje. Jos doet een boekje open. “Je hebt het misschien niet meegekregen maar Toos en ik hadden zonet een wel tien minuten durende discussie over hoe het mes te hanteren. Maar gelukkig zijn we er uitgekomen.” Het tweetal kijkt in elk geval tevreden.

VISVREES
Remy kijkt moeilijk. “Volgens mij heb ik visvrees. Wat zeg ik? Ik ben banger voor de forel dan de forel voor mij.” Sjef, als vanouds druk met de camera laat zijn toetjespartner, Nicolien in dit geval, voor heel even in de steek (wie maakt anders de foto’s?). En dus laat de schrijfster haar schrijfblok voor wat het is en bouwt de logge homp geitenkaas met zorg om tot een zestiental snelle hockeypucks. De tongstrelende picata is in wording en hoe! Jeroen bedenkt zich wat na afloop thuis te vertellen. “Ik ben pas na de geboorte van mijn eerste zoontje serieus met koken begonnen. Koken bij Fun2Cook zet aan tot inspiratie en dus zal mijn vrouw wel wat van me verwachten.” Remy, zijn schrik voor de vis amper te boven stort zich vol overgave op geelachtige tranentrekkers, in de volksmond uien geheten en gooit een suggestie in de groep. “Als we nu eens forel met met geitenkaas zouden mixen? Idee?” Hoe goedbedoeld ook, onze Admirror specialist zou er verstandig aan doen zichzelf eens ‘te spiegelen’. Le patron cuisinier buigt zich over de overgebleven forelletjes, zucht. “Mooie gasten hier vanavond, knipoogt hij. Ze laten je gewoon met de vis in de steek. En wie mag de graatjes eruit halen? Ik zei de gek.” Toos, helemaal in haar element, transporteert beelden van de gespikkelde kwarteleitjes naar haar Iphone. “O wat leuk, die ga ik twitteren.” Jos volgt het proces nauwlettend. “Ze geloven me nooit als ik thuiskom en vertel wat ik vanavond heb gemaakt. Thuis kook ik zelden, hier is het schitterend.” Robert, aardappelloos, schiet in de stress. “Heeft iemand mijn paksoitje gezien soms? Eenmaal het groene gedrocht gevonden wijst hij op de in het niets starende vissenkoppen in de pan. “Ze waren blind snap je, dus heb ik ze uit hun lijden verlost.” Sjef (heeft hij nu alweer honger?) kaapt een stukje stokbrood. Toegegeven, met zijn allen een sterrenmenu in elkaar ‘flansen’ wekt aangename eetlust op. Nicolien, de hockeypucs hebben hun jasje van bloem en amandelschaafsel inmiddels aan, buigt zich over het recept. “Wie kan me vertellen wat ‘zuring aanzweten’ is? Zweet is toch zuur of snap ik er nu helemaal niks meer van?” Bjorn, de vorige keer iets te enthousiast met ingrediënten weggooien neemt het zekere voor het onzekere. “Ehhhh.. Leon, wat doen we met de aardappels?” Toos gaat nog steeds in de kooksessie op. “Zonet vroeg een kennis wat ik zoal aan het maken ben. Door een foto te maken bespaar ik ellenlang typewerk.” Jos, bezig om radijsjes tot bingoschijfjes te transformeren, kan zich in Toos’ strategie helemaal vinden. Wat zijn ze toch slim, vrouwen.

STRANDEN
Sjef geniet van de ruwe close-up van een naar lucht happende forel. (Maar die was toch al dood of snapt de ‘Switchende’ tekstschrijfster er nu helemaal niks meer van?) Bjorn, druk met de volgende ronde draait de piepkuikens in de pan. De ene helft van I-credible weet het zeker, piepen doen ze niet meer, smaken wel. Leon veert op. “Joske, waar zijn de tartaartjes?” De tartaartjes? Niemand de deur uit. Godzijdank zijn ze er nog. Met de recente vondst op zak dient zich, na vele successen, een serieus probleem aan. Toos blijkt de olie te zijn vergeten. En dat terwijl Bjorn, met het doppen van peulvruchten, in de bonen is. Jeroen houdt het geheel goed in de gaten. Voor de tweede keer kersverse vader geworden (oké, met nachtelijk ‘geblèr’ wil je nog wel eens wat uurtjes slaap missen) blijkt hij vanavond bijzonder alert. Dus chapeau Storm! Remy, hoe anti-vis ook ontkomt er niet aan. De zwemmers moeten verplicht richting pan. Remy grijnst. “Ik voel me als een onderdeel van een hoge delegatie kokers. En dus deze ronde geen rillingen maar doordachte handelingen.” Leon slaat zijn pupillen gade, inventariseert hun kennis en kunde. “Ik neem een stijgende lijn waar. Wat helaas opvalt - sorry voor Robert maar ik moet hard zijn - is dat het zijn groepje is dat altijd strandt. Of vertrouwen we te veel op de rest? Want ook dat kan natuurlijk.” De gastheer kijkt bedremmeld. Incaseert het pijnlijke nieuws met waardigheid. De meesterkok, zijn plagende/snerende opmerking naar zijn beste kookkameraad alweer vergeten kijkt op zijn horloge. “We zouden toch om negen uur aan tafel zitten?”

CREATIES
Terwijl de keuken zich met heerlijke geuren vult en gerechten klaar zijn om te worden opgediend schuift het uiterst goed geluimde en gemêleerde gezelschap aan. Toos en Jos lichten hun creaties toe. “Weken van twijfel zijn aan ons eindproduct voorafgegaan. Gelukkig dat Leon ons geadviseerd heeft. Wat volgt is een verpletterend voorgerecht bestaande uit tartaar van blue fin tonijn, sesam met radijssalade en kwartelei.” De tafelgenoten vallen stil. Dit is een wel heel indrukwekkende intro. Bjorn haakt in. “Aha Toos, nu snappen we waarom je marketing doet.” Het gezelschap lacht. En weer is het duidelijk, dit is typisch Fun2Cook. Ontspannen netwerken, uitdagend koken en elkaar hier en daar triggeren. Daar kan toch geen recept tegenop?

Tekst: Nicolien Bout / Switch Communicatie Landgraaf
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  1 2 3 4 5 6 7 »  
« Terug naar overzicht