LAATSTE FOTO'S
Bekijk ze allemaal »

 
 
Fun2Cook kookworkshop 16 maart 2011
Le patron cuisinier: Leon Winthaegen
De kooksterren: Robert en dochter Naomi Cozijnsen (tevens gastheer en gastvrouw), Isabel van de Poel (Iszensa), Sonny Sieben (Sonny Sieben Internetmarketing), Bart le Roux (Exit Communicatie), Lars Dreessen (Dreessen Architecten), Wim Haan (RSM- Wehrens Mennen De Vries), Patrick Stultiens (HAG Benelux), Sjef Frijns (Sjef Frijns Fotografie, vanavond vertegenwoordigd als fotograaf) en Nicolien Bout (Switch Communicatie, schrijfster van deze nieuwsbrief). Met op het menu een voorgerecht bestaande uit een hammousse met krokante salade en spek crumble kan de intro van deze lenteachtige avond niet meer stuk. De genodigden hebben er dan ook zin in. Wie niet trouwens? Laten we wel wezen, samen achter potten en pannen staan, in elkaars keuken kijken en kennis maken met die onbekende buurman- vrouw, het blijft leuk. Nadat Leon Winthaegen smaakpapillen wederom heeft geprikkeld en oranjerode schorten zijn voorgebonden kan het feest beginnen. Robert, hoe kan het ook anders, heeft wederom een bijzondere band met zijn aardappels. Cozijnsen, met nuchtere en tegelijkertijd geamuseerde blik: “Ik heb iets met piepers, kom op de één of andere manier niet van ze af.” Bjorn is druk bezig de vis te ‘epileren’. Als een vakkundig schoonheidsspecialist (mocht hij I-credible zat zijn dan kan hij nog altijd succesvol omscholen naar Bjorns Beauty Salon) verwijdert hij de ó zo fijne maar net zo goed gemene graatjes. Bart neemt het aangename ‘gekrioel’ van de groep rustig in zich op. “Ik ben geen golf- of aandelenmens maar een kookgek. Een betere plek voor vanavond hadden jullie me dus niet kunnen toebedelen. Voor het geval je het nog niet wist, ik kook graag ingewikkeld. Ik weet alleen niet hoe ik de knol – mijn lievelingsgroente - moet ‘mishandelen’.” Winthaegen, aan de gebruikelijke inspectieronde begonnen kijkt bedenkelijk. “Stond er op het recept niet brunoise (= vierkant)? Als ik het eerlijk mag zeggen Bart, dit lijkt eerder op mikado.” Wim (“noem me gerust babbelaar of matchmaker”) geniet met volle teugen. “Koken? Ik vind het geweldig. Hoe moeilijker hoe liever. 9-gangen, ik draai er mijn hand niet voor om. Zo lang het maar smaakvol en verrassend is.” Patrick, samen met Naomi belast met het nagerecht, uit zijn bezorgdheid. “Ik ben niet zo sterk in toetjes, zie het eerder als de hel op aarde. Aan de andere kant, het is wel iets waarin ik nog kan groeien. Ik durf trouwens te wedden dat Robert het wist, van mijn probleem met toetjes fabriceren. Wedden dat het doorgestoken kaart is en mij bewust in de achterste regionen heeft ingedeeld?” Naomi leeft zich uit op de soesjes in wording. Na het nodige weeg-, roer- en smeltwerk is het zaak het deeg vanuit de puntzak op de bakplaat aan te brengen. De soesjes, of beter gezegd, kaboutermutsen in wording, moeten zich nog bewijzen.

HONGER
Een metertje verderop amuseren Sjef en Isabel zich met de groente om even later ternauwernood aan de kritiek van le patron cuisinier te ontsnappen. Sjef: “Je hoort het Nicolien. Leon bestempelt ons als barbaren.” Isabel: “Barbaren? Ik weet echt niet wat we fout gedaan hebben.” Sonny ontpopt zich als een heuse A-klasse spinaziesorteerder. Rustig en doordacht als hij is heeft hij zich, voorzien van megakom en groene inhoud achter de bar gepositioneerd. “Zo, hier loopt niemand me in de weg. Wat koken betreft, ik vind het leuk. Vooral nu mijn studentenperiode voorbij is en ik niet vaak meer kook (dat is het voordeel van weer thuis wonen) ervaar ik het als een gezellige bezigheid. En hier natuurlijk helemaal.” Robert heeft het er maar druk mee. “Hoeveel schaaltjes stokbrood moeten er op tafel? De gasten hebben hun gastheer door. Heb je soms honger Robert?” Terwijl Sjef en Isabel druk doende zijn hun voorgerecht smakelijk vorm te geven wordt er door Lars diep gezucht. “Wat een gedoe zeg, graten verwijderen. Ik denk, ik neem het even over van Bjorn. Volgens mij is het nooit goed wat we doen. Ik dacht dat ik geen leesbril nodig had maar met die fijne graatjes hier begin ik sterk te twijfelen.” Dreessen geniet van de kooksessie. “Het is leuk hier. Zeker in combinatie met de overige gasten. Zo leer je mensen nog eens op een andere manier kennen. Wat mezelf betreft, ik ben een typische weekend koker.” Wim voelt de adrenaline. “Het is tijd om de entrecote met grote toewijding in de pan te leggen. “Hoewel een stressvol moment is aangebroken ziet het er nu al veelbelovend uit.” Leon begrijpt er niks meer van. “Ik had tien eieren, waar is de rest?’ Het lijkt wel televisie. Boer zoekt vrouw, kok zoekt ei. Wim, zijn lapjes vlees in de gaten houdend knikt tevreden. “Is er iemand vegetarisch?” Lars geeft de mosseltjes een douche. “Ik heb nooit geweten dat ook dit mosseltjes zijn. Had je me naar de winkel gestuurd dan was ik beslist met de gebruikelijke zwarte exemplaren op huis aan gekomen.” Bart, overgegaan naar poging twee, showt – tot grote tevredenheid van de meester kok - de brunoise gesneden knolselderij. Bjorn neemt een ‘welverdiende’ break. Nee geen Kit-Kat chocoladebar maar een babbelpauze met Isabel. Op de toetjesafdeling heerst lichte paniek. De met veel enthousiasme gefabriceerde smurfenmutsen – door Naomi op de bakplaat gespoten en door toetjeskenner Lars voor 100% goed bevonden – worden snoeihard afgekeurd. Reden? Slordig gespoten en dat kan dus niet. Het doek lijkt gevallen. Even later gaan de hoopjes kaboutermuts terug in de zak om drie tellen later opnieuw door het spuitmondje naar buiten te komen. Patrick, professioneler kan bijna niet, laat zich door niets of niemand van zijn stuk brengen en amuseert zich met het smelten van de chocolade. Als een volleerd teamplayer en rasechte doorzetter neemt hij het voor zijn kookmaatje op. “Ik vond de soesjes van Naomi veel mooier. Dat waren tenminste exemplaren met een eigen gezicht.” Robert steunt de Brabander. “Die soesjes? Ach, dat zijn gewoon laatkomers. Gun ze toch even de tijd in de oven, dan worden ze vanzelf wel warm.”

NIVEAU
Cozijnsen plukt de dragon, dient Nicolien van repliek. “Weet je wat ik erg vind? Dat nota bene jij die zo lang meedraait niet eens weet dat dit dragon is.” Isabelle geniet met volle teugen. ‘Ik vind het heerlijk hier vanavond. Wat een geweldig idee. Nu nog maar afwachten wat het eten doet.” Lars zucht. “Ik werk me kapot. Ik denk dat ik mijn baas morgen om een vrije dag moet vragen.” Robert eet nog steeds, of is het alweer? Bart: “Het is een prima avond, intensief ook. Je wordt echt aan het werk gezet. Mooie bijkomstigheid is dat ik nu weet hoe ik vis moet fileren. Dat had ik nog nooit gedaan. Zo zie je maar weer, van Fun2Cook steek je ook nog eens iets op.” Wim aanvankelijk nog druk bezig de entrecote op hoger niveau te tillen, neemt de tijd om de champignons te kuisen. En met wat voor vakkundigheid! Sonny, groentespecialist bij uitstek wijst naar expert Wim. “Handig hè, zo’n ervaren kok in ons midden.” Terwijl de keuken kleurt en geurt gaan Sjef en Isabelle onverstoorbaar door met het crushen van toast en spek. Leon zucht. Is het van opluchting of dendert le patron cuisinier met al dit gevaar in de keuken op een crisis af? “Soms zit het mee, soms zit het tegen. Het is tijd om op te ruimen en wonden te likken. Maar ook om het eten te genieten. De kaboutermutsen, na slecht te zijn opgespoten, daarna voor de duivel niet meer gaar te krijgen en uit pure wanhoop vervangen door net zo smakelijke plakjes ontbijtkoek blijven eenzaam op het aanrecht achter. Voor de vogeltjes wellicht? De rest, uiterst smakelijk gekookt en opgediend wordt genoten. Zoals altijd. Fun2Cook doet zijn naam ook vanavond weer eer aan. Daar hoef je niet over te bakkelei®en…(grapje..)


Tekst: Switch Communicatie, Nicolien Bout
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
  1 2 3 4 5 6 »  
« Terug naar overzicht